Romans 3.19-26 (رساله)

۱۹اکنون آگاهیم که آنچه شریعت می‌گوید خطاب به کسانی است که زیر شریعتند تا هر دهانی بسته شود و دنیا به تمامی در پیشگاه خدا محکوم شناخته شود. ۲۰زیرا هیچ بشری با به جا آوردن اعمال شریعت، در نظر خدا پارسا شمرده نمی‌شود، بلکه شریعتْ گناه را به ما می‌شناساند. ۲۱امّا اکنون جدا از شریعت، آن پارسایی که از خداست به ظهور رسیده است، چنانکه شریعت و پیامبران بر آن گواهی می‌دهند. ۲۲این پارسایی که از خداست از راه ایمان به عیسی مسیح است و نصیب همۀ کسانی می‌شود که ایمان می‌آورند. در این باره هیچ تفاوتی نیست. ۲۳زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا کوتاه می‌آیند. ۲۴امّا به فیض او و به واسطۀ آن بهای رهایی که در مسیحْ عیسی است، به‌رایگان پارسا شمرده می‌شوند. ۲۵خدا او را چون کفّارۀ گناهان عرضه داشت، کفّاره‌ای که توسط خون او و از راه ایمان حاصل می‌شود. او این را برای نشان دادن عدالت خود انجام داد، زیرا در تحمل الهی خویش، از گناهانی که پیشتر صورت گرفته بود، چشم پوشیده بود. ۲۶او چنین کرد تا عدالت خود را در زمان حاضر ثابت کند، و تا خودْ عادل باشد و کسی را نیز که به عیسی ایمان دارد، پارسا بشمارد.

متی ۷.۱-۸ (انجیل)

۱«داوری نکنید تا بر شما داوری نشود. ۲زیرا به همان‌گونه که بر دیگران داوری کنید، بر شما نیز داوری خواهد شد و با همان پیمانه که وزن کنید، برای شما وزن خواهد شد. ۳چرا پَرِ کاه را در چشم برادرت می‌بینی، امّا از چوبی که در چشم خود داری غافلی؟ ۴چگونه می‌توانی به برادرت بگویی، ”بگذار پَرِ کاه را از چشمت به در آورم،“ حال آنکه چوبی در چشم خود داری؟ ۵ای ریاکار، نخست چوب را از چشم خود به در آر، آنگاه بهتر خواهی دید تا پَرِ کاه را از چشم برادرت بیرون کنی. ۶«آنچه مقدّس است، به سگان مدهید و مرواریدهای خود را پیش خوکان میندازید، مبادا آنها را پایمال کنند و برگردند و شما را بِدَرند. ۷«بخواهید، که به شما داده خواهد شد؛ بجویید، که خواهید یافت؛ بکوبید، که در به رویتان گشوده خواهد شد. ۸زیرا هر که بخواهد، به دست آوَرَد و هر که بجوید، یابد و هر که بکوبد، در به رویش گشوده شود.

شهید هیاکینتوس

He was a young courtier to the Emperor Trajan, and a secret Christian. When the Emperor and his court were offering sacrifice to the idols, Hyacinth stood apart; he was noticed and brought before the Emperor where, when interrogated, he proclaimed himself a Christian and refused to make sacrifice to the pagan gods. For this he was brutally whipped, then thrown into prison, where the Emperor ordered that he be given only food that had been sacrificed to idols. This Hyacinth refused to eat and, after eight days, died in prison.

پدر مقدس ما اشعیا تنها (۴۹۱)

One of the Desert Fathers, he lived in asceticism first at Scetis in Egypt, then in Palestine; he died in Gaza. His instructive writings are often quoted by the Fathers.

Abba Isaiah said: The crown of all good works consists in this: that a man place all his hope in God, that he flee to Him once and for all with all his heart and strength, that he be filled with compassion for all and weep before God, imploring His help and mercy.

پدر مقدس ما الکساندر, بنیانگذار صومعه نخفتگان کسان (۴۳۰)

“Born in Asia and educated in Constantinople, he went into the army after completing his studies and became an officer. Reading the Holy Scriptures, he came upon the Saviour’s words: ‘If thou wilt be perfect, go and sell all thou hast, and give to the poor, and thou shalt have treasure in heaven; and come and follow Me’ (Matt. 19:21). These words made such an impression on him that he sold and gave away all that he had, and went off to the desert. After long asceticism and striving for purification, he founded the community of the ‘Wakeful Ones’ (Acoemetae) with a special rule. According to this rule, the services in the church continued day and night in unbroken sequence. The brethren were divided into six groups, each having its appointed hours of day or night to go to church and take over the reading and singing from the previous group. He travelled a great deal over the East, bringing people to faith in Christ, disputing with heretics, working miracles by God’s grace and growing old in the service of the Lord Jesus. He finished his earthly course in Constantinople in the year 430, where his relics revealed the miraculous power and glory with which God had glorified His holy servant.” (Prologue)

پدر ما در میان قدیسان آناتولیوس, اسقف اعظم قسطنطنیه (۴۵۸)

He was a priest from Alexandria. At the ‘Robber Council’ at Ephesus in 449, Dioscoros, the monophysite who occupied the Patriarchal throne in Alexandria, had Anatolios installed as Patriarch of Constantinople, thinking that he would prove an ally. But Anatolios quickly emerged as a fervent champion of Orthodoxy: he convened a council of bishops just before the Council of Chalcedon in 451, at which Pope Leo’s Orthodox “Tome” (see February 18) was approved, though Dioscoros had not allowed it to be read at the Robber Council. At the Council of Chalcedon, Anatolios condemned Nestorius, Eutyches, and his frustrated patron Dioscoros. He reposed in peace in 458.

Anatolios is believed to be the author of the ‘Anatolian Stichera’ found in the weekly Vespers and Matins services; but these may have been composed by another Anatolios, a monk and a disciple of St Theodore the Studite.