Romans 10.11-11.2 (رساله)

۱۱چنانکه کتاب می‌گوید: «هر که بر او توکل کند، سرافکنده نشود.» ۱۲زیرا میان یهود و یونانی تفاوتی نیست، چرا که همان خداوند، خداوندِ همه است و همۀ کسانی را که او را می‌خوانند، به‌فراوانی برکت می‌دهد. ۱۳زیرا «هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.» ۱۴امّا چگونه کسی را بخوانند که به او ایمان نیاورده‌اند؟ و چگونه به کسی ایمان آورند که از او نشنیده‌اند؟ و چگونه بشنوند، اگر کسی به آنان موعظه نکند؟ ۱۵و چگونه موعظه کنند، اگر فرستاده نشوند؟ چنانکه نوشته شده است: «چه زیباست پایهای کسانی که بشارت می‌آورند.» ۱۶امّا همگان بشارت را نپذیرفتند، زیرا اِشعیا می‌گوید: «چه کسی، ای خداوند، پیام ما را باور کرده است؟» ۱۷پس ایمان از شنیدنِ پیام سرچشمه می‌گیرد و شنیدنِ پیام، از طریق کلام مسیح میسّر می‌شود. ۱۸امّا می‌پرسم: آیا نشنیدند؟ البته که شنیدند: «آوازشان در سرتاسر زمین منتشر گردیده، و کلامشان تا به کَرانهای جهان رسیده.» ۱۹باز می‌پرسم: آیا اسرائیل آنچه را که شنید، درک نکرد؟ نخست، موسی می‌گوید: «به واسطۀ آنها که قومی به حساب نمی‌آیند، شما را به غیرت خواهم آورد؛ و به واسطۀ قومی نادان خشم شما را بر خواهم انگیخت.» ۲۰سپس، اِشعیا جسورانه می‌گوید: «آنان که مرا نجسته بودند، مرا یافتند و خویشتن را بر کسانی که مرا نطلبیده بودند، آشکار ساختم.» ۲۱امّا دربارۀ اسرائیل می‌گوید: «همۀ روز دستهای خود را دراز کردم به سوی قومی نافرمان و گردنکش.» ۱پس می‌پرسم: آیا خدا قوم خود را رد کرده است؟ هرگز؛ زیرا من خود اسرائیلی‌ام، از نسل ابراهیم و از قبیلۀ بِنیامین. ۲خدا قوم خود را که از پیش شناخت، رد نکرده است. آیا نمی‌دانید کتاب دربارۀ ایلیا چه می‌گوید؟ دربارۀ اینکه او چگونه از دست قوم اسرائیل نزد خدا استغاثه کرد و گفت:

متی ۱۱.۱۶-۲۰ (انجیل)

۱۶«این نسل را به چه تشبیه کنم؟ همچون کودکانی هستند که در بازار می‌نشینند و به همبازیهای خود ندا می‌کنند: ۱۷«”برای شما نی نواختیم، نرقصیدید؛ مرثیه خواندیم، سینه نزدید.“ ۱۸زیرا یحیی آمد که نه می‌خورَد و نه می‌نوشد؛ می‌گویند: ”دیو دارد.“ ۱۹پسر انسان آمد که می‌خورَد و می‌نوشد؛ می‌گویند: ”مردی است شکمباره و میگسار، دوست خَراجگیران و گناهکاران.“ امّا حقانیت حکمت را اعمال آن به‌ثبوت می‌رساند.» ۲۰آنگاه عیسی به سرزنش شهرهایی پرداخت که با اینکه بیشترِ معجزاتش در آنها انجام شده بود، توبه نکرده بودند.

مجمع فرشته اعظم جبرائیل

On this day all the many visitations and miracles of the holy Archangel, recorded in Holy Scripture and ever since, are commemorated. This feast duplicates the Synaxis of the Archangel Gabriel that is celebrated on March 26, the day after Annunciation; it is thought that it was added to the calendar here some time in the ninth century, so that it could be celebrated more festively outside of Great Lent.

شهید مقدس گولیندوک، از ایران (سدهٔ ۶)

او بانویی از بزرگ‌زادگان ایران در روزگار خسرو دوم (۵۹۰–۶۲۸) بود. با رؤیای فرشته‌ای به مسیح ایمان آورد و تعمید مقدس یافت؛ نام تعمیدی‌اش مریم بود. شوهرِ خشمگینش او را نزد خسرو شاه گزارش داد، و شاه او را هجده سال در سیاه‌چالی پلید که «فراموشخانه» نام داشت افکند. در این سال‌ها بارها از او خواستند که مسیح را انکار کند و به شیوه‌های گوناگون آزارش دادند. او را پیش مارهای زهرآگین انداختند، اما مارها به او آسیبی نرساندند. چند جوانِ بی‌قانون را به سلولش فرستادند تا او را بی‌حرمت کنند، اما خدا او را از چشم ایشان پنهان کرد. بسیاری از ایرانیان، که از شکیبایی او در رنج‌ها به شگفتی آمده و دلگرم شده بودند، مسیح را پذیرفتند. سرانجام با دیدار فرشته‌ای آزاد شد، به اورشلیم و قسطنطنیه سفر کرد و در آرامش آرمید.

در تقویم اسلاوی یادبود او ۱۲ ژوئیه است.

قدیس ژولیان, اسقف سنومانیس (لو مان) (سده ۱)

He was made bishop by the Apostle Peter and sent to Gaul as a missionary. Some believe that he was Simon the Leper, whom the Lord healed, later named Julian in Baptism. In Gaul, despite great difficulty and privation, he converted many to faith in Christ and worked many miracles — healing the sick, driving out demons, and even raising the dead. In time the local prince, Defenson, was baptised along with many of his subjects. He reposed in peace.

آرامش فوتیوس کونتوگلو (۱۹۶۵) (۳۰ ژوئن ت.ق)

He is called “Blessed Photios” by many, but has not yet been officially glorified. In the twentieth century, he almost singlehandedly restored the practice of true Byzantine iconography to the Church. He was born in 1895 in one of the many Greek towns of Asia Minor. He and his family fled to Greece during the “exchange of populations” of 1923, when more than a million Greeks were driven from Turkey and resettled in Greece. He studied to be a secular artist, but was increasingly drawn to Byzantine iconography, the practice of which had almost disappeared: he learned the iconographic ethos and technique by copying ancient models and studying with the few monks on the Holy Mountain who still practiced true iconography. Initially his work was scorned, since secular western standards had come to dominate even the art of the Church. Slowly, through his tireless labors, an understanding of Orthodoxy iconography was restored to the Church, not only in Greece, but throughout the world. Though married, he lived his life in poverty, often donating his work to churches or performing it for nominal fees. His deeply spiritual writings are greatly honored in Greece, though most remain untranslated into English.