۲۳ دسامبر ۲۰۲۷
پنجشنبه هفته بیست‌وهفتم بعد از پنطیکاست

روزه میلاد — شراب و روغن مجاز است

یادبودها

ده شهید مقدس کرت (۲۵۰)
پدر قابل احترام ما پولس, اسقف اعظم نئوقیصریه (سده ۴)
پدر مقدس ما ناحوم اوخرید, معجزه‌گر و روشنگر اسلاوها (حدود ۹۰۰)

خوانش‌های کتاب مقدس

اول تیموتائوس ۶.۱۷-۲۱ (رساله)

۱۷ثروتمندانِ این دنیا را حکم نما که متکبّر نباشند و بر مال ناپایدار دنیا امید مبندند. بلکه امیدشان بر خدا باشد که همه چیز را به‌فراوانی برای ما فراهم می‌سازد تا از آنها لذت ببریم. ۱۸آنان را امر کن که نیکویی کنند و در کارهای خیر دولتمند بوده، سخاوتمند و گشاده‌دست باشند. ۱۹بدین‌سان، گنجی برای خود خواهند اندوخت که پی استوار زندگی آیندۀ ایشان خواهد بود و آن حیات را که حیات واقعی است، به دست خواهند آورد. ۲۰ای تیموتائوس، امانتی را که به تو سپرده شده است، حفظ کن. از یاوه‌گویی‌های دنیوی و عقاید مخالفی که به غلط، معرفت نامیده می‌شود، دوری گزین؛ ۲۱برخی که ادعای برخورداری از آن داشته‌اند، از ایمان منحرف شده‌اند. فیض با تو باد.

مرقس ۱۰.۱۷-۲۷ (انجیل)

۱۷چون عیسی به‌راه افتاد، مردی دوان دوان آمده، در برابرش زانو زد و پرسید: «استادِ نیکو، چه کنم تا وارث حیات جاویدان شوم؟» ۱۸عیسی پاسخ داد: «چرا مرا نیکو می‌خوانی؟ هیچ‌کس نیکو نیست جز خدا فقط. ۱۹احکام را می‌دانی: ”قتل مکن، زنا مکن، دزدی مکن، شهادت دروغ مده، فریبکاری مکن، پدر و مادر خود را گرامی دار.“ » ۲۰آن مرد در پاسخ گفت: «استاد، همۀ اینها را از کودکی به جا آورده‌ام.» ۲۱عیسی به او نگریسته، محبتش کرد و گفت: «تو را یک چیز کم است؛ برو آنچه داری بفروش و بهایش را به تنگدستان بده که در آسمان گنج خواهی داشت. آنگاه بیا و از من پیروی کن.» ۲۲مرد از این سخن نومید شد و اندوهگین از آنجا رفت، زیرا ثروت بسیار داشت. ۲۳عیسی به اطراف نگریسته، به شاگردان خود گفت: «چه دشوار است راهیابی ثروتمندان به پادشاهی خدا!» ۲۴شاگردان از سخنان او در شگفت شدند. امّا عیسی بار دیگر به آنها گفت: «ای فرزندان، راه‌یافتن به پادشاهی خدا چه دشوار است! ۲۵گذشتنِ شتر از سوراخ سوزن آسانتر است از راهیابی شخص ثروتمند به پادشاهی خدا.» ۲۶شاگردان که بسیار شگفت‌زده بودند، به یکدیگر می‌گفتند: «پس چه کسی می‌تواند نجات یابد؟» ۲۷عیسی بدیشان چشم دوخت و گفت: «برای انسان ناممکن است، امّا برای خدا چنین نیست؛ زیرا همه چیز برای خدا ممکن است.»

یادبودها

ده شهید مقدس کرت (۲۵۰)

All ten suffered for Christ together on Crete during the reign of the Emperor Decius. They were tormented and humiliated for thirty days, but bore their trials with such serenity that the Governor feared that others would be converted to the Faith, so had all of them beheaded.

پدر قابل احترام ما پولس, اسقف اعظم نئوقیصریه (سده ۴)

This holy bishop was so revered that he was summoned by the Emperor Licinius himself, who attempted to turn him from the Faith. When this failed, the Emperor ordered that molten metal be poured on the bishop’s hands, which left them paralyzed and horribly disfigured. Years went by, Christianity was legalized by Constantine the Great and, when the Council of Nicaea was summoned, St Paul was among those bishops who were called to attend. Many of the bishops who attended bore in their bodies the marks of the Lord Jesus (Gal. 6:17): noses, ears or eyes lost, scars and burns from their trials for Christ. At the Council, the Emperor Constantine knelt before St Paul and kissed his hands as holy relics, saying ‘I will never tire of kissing these hands which have lost their life for the sake of my Christ.’ After the Council, the holy bishop served in Neocaesarea for several more years, then reposed in peace.

پدر مقدس ما ناحوم اوخرید, معجزه‌گر و روشنگر اسلاوها (حدود ۹۰۰)

He was a disciple of Saints Cyril and Methodius (May 11), and traveled with them on their missionary journey to the Slavs. With them and their other companions, he endured many trials, including several imprisonments at the hands of the Latin Franks, who were seeking to seize control of the region of Moravia in order to impose the Latin language and to spread the heresy of the filioque. For a time their troubles were relieved by Pope Hadrian II, who supported the mission and made St Methodius Archbishop of Pannonia, with jurisdiction over the Eastern European Slav lands. But when St Methodius died, St Nahum and his companions were imprisoned once more, then sent into exile, where they finally found shelter in the Orthodox Kingdom of Bulgaria. There they were able to continue their work of evangelization in the Slavonic language. Saint Nahum founded the Monastery that bears his name on the shore of Lake Ochrid. After his repose his relics were brought there for burial, and are venerated there today.