روزه میلاد — ماهی، شراب و روغن مجاز است
۱۶آنگاه آن یازده شاگرد به جلیل، بر کوهی که عیسی به ایشان فرموده بود، رفتند. ۱۷چون در آنجا عیسی را دیدند، او را پرستش کردند. امّا بعضی شک کردند. ۱۸آنگاه عیسی نزدیک آمد و به ایشان فرمود: «تمامی قدرت در آسمان و بر زمین به من سپرده شده است. ۱۹پس بروید و همۀ قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید ۲۰و به آنان تعلیم دهید که هرآنچه به شما فرمان داده‌ام، به جا آورند. اینک من هر روزه تا پایان این عصر با شما هستم!»
۴امّا خدایی که در رحمانیت دولتمند است، به‌خاطر محبت عظیم خود به ما، ۵حتی زمانی که در نافرمانیهای خود مرده بودیم، ما را با مسیح زنده کرد - پس، از راه فیض نجات یافته‌اید؛ ۶و با مسیح برخیزانید و در جایهای آسمانی با مسیحْ عیسی نشانید، ۷تا در عصر آینده، فیض غنی و بی‌مانند خود را در مسیحْ عیسی، به واسطۀ مهربانی خود نسبت به ما نشان دهد. ۸زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته‌اید - و این از خودتان نیست، بلکه عطای خداست - ۹و نه از اعمال، تا هیچ‌کس نتواند به خود ببالد. ۱۰زیرا ساختۀ دست خداییم، و در مسیحْ عیسی آفریده شده‌ایم تا کارهای نیک انجام دهیم، کارهایی که خدا از پیش مهیا کرد تا در آنها گام برداریم.
۱۰در یکی از روزهای شَبّات، عیسی در کنیسه‌ای تعلیم می‌داد. ۱۱در آنجا زنی بود که روحی او را هجده سال علیل کرده بود. پشتش خمیده شده بود و به هیچ روی توان راست ایستادن نداشت. ۱۲چون عیسی او را دید، نزد خود فرا خواند و فرمود: «ای زن، از ضعف خود خلاصی یافتی!» ۱۳سپس بر او دست نهاد و او بی‌درنگ راست ایستاده، خدا را ستایش کرد. ۱۴امّا رئیس کنیسه از اینکه عیسی در روز شَبّات شفا داده بود، خشمگین شد و به مردم گفت: «شش روز برای کار دارید. در آن روزها بیایید و شفا بگیرید، نه در روز شَبّات.» ۱۵خداوند در پاسخ گفت: «ای ریاکاران! آیا هیچ‌یک از شما در روز شَبّات گاو یا الاغ خود را از طویله باز نمی‌کند تا برای آب دادن بیرون بَرَد؟ ۱۶پس آیا نمی‌بایست این زن را که دختر ابراهیم است و شیطان هجده سال اسیرش کرده بود، در روز شَبّات از این بند رها کرد؟» ۱۷چون این را گفت، مخالفانش همه شرمسار شدند، امّا جمعیت همگی از آن همه کارهای شگفت‌آور او شادمان بودند.
He was born in Constantinople in 715 to pious parents named John and Anna. His mother had prayed often to the most holy Theotokos to be granted a son, and received a revelation from our Lady that she would conceive the son she desired. When the child was born, she named him Stephen, following a prophecy of the Patriarch St Germanos (commemorated May 12). Stephen entered monastic life as a youth, and so distinguished himself in asceticism and virtue that the hermits of Mt Auxentius appointed him their leader at a young age. ‘During the reign of Constantine V (741-775), Stephen showed his love of Orthodoxy in contending for the Faith… Besides being a fierce Iconoclast, Constantine raised up a ruthless persecution of monasticism. He held a council in 754 that anathematized the holy icons. Because Saint Stephen rejected this council, the Emperor framed false accusations against him and exiled him. But while in exile Saint Stephen performed healings with holy icons and turned many away from Iconoclasm. When he was brought before the Emperor again, he showed him a coin and asked whose image the coin bore. “Mine,” said the tyrant. “If any man trample upon thine image, is he liable to punishment?” asked the Saint. When they that stood by answered yes, the Saint groaned because of their blindness, and said if they thought dishonouring the image of a corruptible king worthy of punishment, what torment would they receive who trampled upon the image of the Master Christ and of the Mother of God? Then he threw the coin to the ground and trampled on it. He was condemned to eleven months in bonds and imprisonment. Later, he was dragged over the earth and was stoned, like Stephen the First Martyr; wherefore he is called Stephen the New. Finally, he was struck with a wooden club on the temple and his head was shattered, and thus he gave up his spirit in the year 767.’ (Great Horologion)