فیلیپیان ۱.۱۲-۲۰ (رساله)

۱۲ای برادران، می‌خواهم بدانید که آنچه بر من گذشت، در عمل به پیشرفت انجیل انجامید، ۱۳به گونه‌ای که بر تمامی نگهبانان کاخ سلطنتی و بر همگان عیان شد که من به‌خاطر مسیح در زنجیرم؛ ۱۴و زنجیرهایم سبب شد که بیشترِ برادران، در خداوند قوی‌دل شوند تا با شهامتِ تمام، کلام خدا را بی‌واهمه بیان کنند. ۱۵امّا بعضی از حسد و حس رقابت مسیح را وعظ می‌کنند، حال آنکه بعضی دیگر با حسن‌نیّت. ۱۶اینان از محبت چنین می‌کنند، زیرا می‌دانند که من برای دفاع از انجیل در اینجا گذاشته شده‌ام. ۱۷امّا آنان از سَرِ جاه‌طلبی به مسیح وعظ می‌کنند، نه با خلوص‌نیّت، با این گمان که بر رنجهای من در زندان می‌افزایند. ۱۸امّا چه باک؟ مهم این است که به هر صورت، مسیح موعظه شود، چه نیّت درست باشد، چه نادرست! و من از این بابت شادمانم. آری، و باز هم شادی خواهم کرد، ۱۹زیرا می‌دانم که با دعاهای شما و یاری روحِ عیسی مسیح، اینها به نجات من خواهد انجامید، ۲۰چنانکه مشتاقانه انتظار می‌کشم و امید دارم که در هیچ چیز سرافکنده نخواهم شد، بلکه با کمال دلیری، اکنون نیز چون همیشه، مسیح در بدنم جلال خواهد یافت، خواه در مرگ و خواه در زندگی.

لوقا ۱۱.۹-۱۳ (انجیل)

۹«پس به شما می‌گویم، بخواهید که به شما داده خواهد شد؛ بجویید که خواهید یافت؛ بکوبید که در به رویتان گشوده خواهد شد. ۱۰زیرا هر که بخواهد، به دست آورد؛ و هر که بجوید، یابد؛ و هر که بکوبد، در به رویش گشوده شود. ۱۱کدام‌یک از شما پدران، اگر پسرش از او ماهی بخواهد، ماری بدو می‌بخشد؟ ۱۲یا اگر تخم‌مرغ بخواهد، عقربی به او عطا می‌کند؟ ۱۳حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روح‌القدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود.»

شهید نسطور تسالونیکی (۳۰۶)

See St Demetrius, commemorated yesterday, October 26.

قدیس پروکلا, همسر پونتیوس پیلاطوس

When Pilate was about to judge Christ, Procla attempted to dissuade him, saying “Have nothing to do with that just man, for I have suffered many things this day in a dream because of him.” Pilate ignored her warning. (See Matthew 27). St Procla reposed in peace.

پدر قابل احترام ما دیمتریوس باسارابوف (رومانی) (سده ۱۳)

He was born early in the thirteenth century to a peasant family in the village of Basarov, then part of Bulgaria. Even in childhood, he gave himself to fasting and prayer. Once, walking across a field, he accidentally stepped on a bird’s nest in the grass, killing the young birds. He was so filled with remorse that he went barefoot for three years, winter and summer, in penance. When he was grown he joined a monastery and, after a few years of community life, received a blessing to dwell in a cave near the River Lom. After many years of solitary struggle, he reposed in his cave. Three hundred years passed, during which all memory of the simple ascetic was lost. Then, one Spring the river flooded the cave and carried off Demetrius’ body, which had lain incorrupt in the cave for centuries. The body was carried downstream and buried in gravel. Another hundred years went by, and the Saint appeared in a dream to a paralyzed girl, telling her to ask her parents to take her to the river bank, where she would be healed. The family, along with many clergy and villagers, went to a spot where some local people had earlier seen an unexplained light. They dug and soon unearthed the still-incorrupt and radiant body of St Demetrius, by which the girl was instantly healed. A church was built in the village of Basarabov to honor the precious relics, and through the years the Saint worked many miracles there.

In 1774, during the Russian-Turkish war, General Peter Saltikov ordered the holy relics taken to Russia so that they would not be desecrated by the Turks. When the relics came to Bucharest, a pious Christian friend of the General begged him not to deprive the country of one of its most precious saints; so the General took only one of the Saint’s hands, sending it to the Kiev Caves Lavra. Saint Demetrius’ body was placed in the cathedral of Bucharest, where it has been venerated ever since. Every year on October 27, a three-day festival is held in the Saint’s honor, attended by crowds of the faithful.