لوقا ۵.۱۲-۱۶ (انجیل)

۱۲روزی دیگر که عیسی در یکی از شهرها بود، مردی آمد که جذام تمام بدنش را فرا گرفته بود. چون عیسی را دید، روی بر خاک نهاد و التماس‌کنان گفت: «سرور من، اگر بخواهی می‌توانی پاکم سازی.» ۱۳عیسی دست خود را دراز کرد و او را لمس نمود و گفت: «می‌خواهم؛ پاک شو!» در دم، جذامْ آن مرد را ترک گفت. ۱۴سپس به او امر فرمود: «به کسی چیزی مگو، بلکه برو و خود را به کاهن بنما و برای تطهیر خود قربانیهایی را که موسی امر کرده است، تقدیم کن تا برای آنان گواهی باشد.» ۱۵با این همه، خبر کارهای او هر چه بیشتر پخش می‌شد، چندان که جماعتهای بسیار گرد ‌می‌آمدند تا سخنانش را بشنوند و از بیماریهای خود شفا یابند. ۱۶امّا عیسی اغلب به جاهای دورافتاده می‌رفت و دعا می‌کرد.

افسسیان ۵.۲۰-۲۶ (رساله)

۲۰همواره خدای پدر را به نام خداوند ما عیسی مسیح برای همه چیز شکر گویید. ۲۱به حرمت مسیح، تسلیم یکدیگر باشید. ۲۲ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، همان‌گونه که تسلیم خداوند هستید. ۲۳زیرا شوهرْ سَرِ زن است، چنانکه مسیح نیز سَرِ کلیسا، بدن خویش، و نجات‌دهندۀ آن است. ۲۴پس همان‌گونه که کلیسا تسلیم مسیح است، زنان نیز باید در هر امری تسلیم شوهران خود باشند. ۲۵ای شوهران، زنان خود را محبت کنید، آن‌گونه که مسیح نیز کلیسا را محبت کرد و جان خویش را فدای آن نمود، ۲۶تا آن را به آبِ کلام بشوید و این‌گونه کلیسا را طاهر ساخته، تقدیس نماید،

قدیس کیریاکوس، گوشه‌نشین فلسطین

He was born in Corinth of pious Christian parents. At the age of eighteen he went to Palestine, where, after studying under several holy fathers, he entered monastic life and became the disciple of St Gerasim of the Jordan. After St Gerasim’s death he lived in strict solitude, asceticism and silence for many years, finally entering the monastery of St Chariton, where he reposed in peace at the age of 109. Despite his very severe asceticism, he was large and strong, remaining so until the end of his life. According to the rule of St Chariton, he and his fellow-monks ate only once a day, after sunset. In the desert, he lived for years on nothing but the raw plants that he gathered there. He said of himself that, while he was a monk, the sun never saw him eat or be angry with any man.

قدیس مریم فلسطین (سده ۶)

“She was at first a reader of the Psalter in the Church of the Resurrection in Jerusalem, but, being beautiful, she was a source of scandal to the sinful-minded. In order not to be a cause of sin in others, Mary withdrew to the wilderness of Souka with a basket of beans and a flask of water. She spent eighteen years in the desert and, by God’s power, never lacked either beans nor water. Disciples of St Cyriacus found her during her lifetime, and later buried her.” (Prologue)

شهیدان مقدس دادا و همراهانش (سدهٔ ۴)

دادا از بلندپایگانِ ایرانی در دربار شاپور دوم و پنهانی مسیحی بود. چون به فرمانداری ولایتی دور از دربار گماشته شد، آشکارا به پرستش و اعلام مسیح پرداخت. این خبر به گوش شاه رسید، و او یکی از پسرانش، گوبَرلاهاس، را فرستاد تا او را محاکمه و اعدام کند. دادا محاکمه و محکوم شد که در کوره‌ای آتشین افکنده شود. اما چون دادا نشان صلیب کشید، آتش خاموش شد؛ این شاهزاده را به شگفتی واداشت و سرانجام او را به ایمان به مسیح رساند.

شاهِ خشمگین پسرش را به زندان افکند و شکنجه کرد. گوبرلاهاس روزها شکنجه‌های هولناک را بی‌شکوه تاب آورد، و با آنکه اندامش را به‌سختی بریده بودند، سالم از سلولش بیرون آمد. این معجزه دیگران را، از جمله دو تن دیگر از فرزندان یا خویشان شاه، به پذیرش مسیح کشاند. کازوی، دختر شاه، همین که شکنجه‌اش آغاز شد، اجازه یافت که به آرامش درآید. گوبرلاهاس در میانهٔ شکنجه‌های دیگر به‌طرزی معجزه‌آسا تعمید یافت: صدایی از بالا کلمات تعمید را بر زبان آورد، و بارشی از آب و روغن بر شهید فرو ریخت. اندکی بعد، او همراه دادا و کاسدیوس، یکی از خویشان گوبرلاهاس که با دیدن معجزه‌ها به حقیقت ایمان آورده بود، جان سپرد.

قابل احترام کیپریان اوستیوگ (۱۲۷۶)

“Saint Cyprian founded the Monastery of the Entry into the Temple of the Mother of God, near Ustiug in the district of Vologda, in 1212, and he made over all his property to it. He never left the monastery after he became Abbot but gave himself to ascetic labours, as if each day were his last on earth. He watched over the spiritual progress of his monks with fatherly love and willingly sacrificed his time and energy for their good. Saint Cyprian fell asleep in the Lord in 1276. His holy relics lie in his monastery.” (Synaxarion)