۵ اکتبر ۲۰۲۵
یکشنبه هفدهم بعد از پنطیکاست

بدون روزه

یادبودها

شهید مقدس خاریتینا آمیسوس (۳۰۴)
قدیسان پطرس، آلکسی، یونا، فیلیپ، گرموگن، اساقفه مسکو (۱۳۲۶)
مادر مقدس ما متدیا کیمولوس (۱۸۶۵)

خوانش‌های کتاب مقدس

لوقا ۲۴.۳۶-۵۳ (انجیل ششم صبحگاهی)

۳۶هنوز در این باره گفتگو می‌کردند که عیسی خود در میانشان ایستاد و گفت: «سلام بر شما باد!» ۳۷حیران و ترسان، پنداشتند شبحی می‌بینند. ۳۸به آنان گفت: «چرا این‌چنین مضطربید؟ چرا شک و تردید به دل راه می‌دهید؟ ۳۹دست و پایم را بنگرید. خودم هستم! به من دست بزنید و ببینید؛ شبحْ گوشت و استخوان ندارد، امّا چنانکه می‌بینید من دارم!» ۴۰این را گفت و دستها و پاهای خود را به ایشان نشان داد. ۴۱آنها از فرط شادی و حیرت نمی‌توانستند باور کنند. پس به ایشان گفت: «چیزی برای خوردن دارید؟» ۴۲تکه‌ای ماهی بریان به او دادند. ۴۳آن را گرفت و در برابر چشمان ایشان خورد. ۴۴آنگاه به ایشان گفت: «این همان است که وقتی با شما بودم، می‌گفتم؛ اینکه تمام آنچه در تورات موسی و کتب انبیا و مزامیر دربارۀ من نوشته شده است، باید به حقیقت پیوندد.» ۴۵سپس، ذهن ایشان را روشن ساخت تا بتوانند کتب مقدّس را درک کنند. ۴۶و به ایشان گفت: «نوشته شده است که مسیح رنج خواهد کشید و در روز سوّم از مردگان بر خواهد خاست، ۴۷و به نام او توبه و آمرزش گناهان به همۀ قومها موعظه خواهد شد و شروع آن از اورشلیم خواهد بود. ۴۸شما شاهدان این امور هستید. ۴۹من موعودِ پدر خود را بر شما خواهم فرستاد؛ پس در شهر بمانید تا آنگاه که از اعلی با قدرت آراسته شوید.» ۵۰سپس ایشان را بیرون از شهر تا نزدیکی بِیت‌عَنْیا برد و دستهای خود را بلند کرده، برکتشان داد؛ ۵۱و در همان حال که برکتشان می‌داد از آنان جدا گشته، به آسمان برده شد. ۵۲ایشان او را پرستش کردند و با شادی عظیم به اورشلیم بازگشتند. ۵۳در آنجا پیوسته در معبد می‌ماندند و خدا را حمد و سپاس می‌گفتند.

دوم قرنتیان ۶.۱۶-۷.۱ (رساله)

۱۶و معبد خدا و بتها را چه سازگاری است؟ زیرا ما معبد خدای زنده‌ایم. چنانکه خدا می‌گوید: «بین آنها سکونت خواهم گزید و در میانشان راه خواهم رفت، و من خدای ایشان خواهم بود و آنان قوم من خواهند بود.» ۱۷پس، خداوند می‌گوید: «از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید. هیچ چیز نجس را لمس مکنید و من شما را خواهم پذیرفت.» ۱۸«من شما را پدر خواهم بود و شما مرا پسران و دختران خواهید بود، خداوندِ قادر مطلق می‌گوید.» ۱پس ای عزیزان، حال که این وعده‌ها از آنِ ما است، بیایید خود را از هر ناپاکیِ جسم و روح بزداییم و با ترس از خدا، تقدس را به کمال رسانیم.

لوقا ۶.۳۱-۳۶ (انجیل)

۳۱با مردم همان‌گونه رفتار کنید که می‌خواهید با شما رفتار کنند. ۳۲«اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت می‌کنند، چه برتری دارید؟ حتی گناهکاران نیز دوستداران خود را محبت می‌کنند. ۳۳و اگر فقط به کسانی نیکی کنید که به شما نیکی می‌کنند، چه برتری دارید؟ حتی گناهکاران نیز چنین می‌کنند. ۳۴و اگر فقط به کسانی قرض دهید که امید عوض از آنان دارید، شما را چه برتری است؟ حتی گناهکاران نیز به گناهکاران قرض می‌دهند تا روزی از ایشان عوض بگیرند. ۳۵امّا شما، دشمنانتان را محبت کنید و به آنها نیکی نمایید، و بدون امیدِ عوض، به ایشان قرض دهید، زیرا پاداشتان عظیم است، و فرزندانِ آن متعال خواهید بود، چه او با ناسپاسان و بدکاران مهربان است. ۳۶پس رحیم باشید، چنانکه پدر شما رحیم است.

یادبودها

شهید مقدس خاریتینا آمیسوس (۳۰۴)

She was the handmaid (according to the Great Horologion) or adopted daughter (according to the Prologue) of an eminent Roman citizen named Claudius, during the reign of Diocletian. She was betrayed as a Christian to the governor Dometian, before whom she fearlessly confessed her faith. After she had endured many cruel tortures, the governor sent some dissolute youths to rape her. Having prayed to be spared this dishonor, she was permitted to give up her soul to God.

قدیسان پطرس، آلکسی، یونا، فیلیپ، گرموگن، اساقفه مسکو (۱۳۲۶)

This Feast of the Hierarchs of Moscow was established during the reign of Tsar Theodore and Patriarch Job in the year 1596. All of them are commemorated individually as well as on this day. Only Sts Peter, Alexis, Jonas and Philip are specifically mentioned in the Menaion service, but other holy hierarchs of Moscow have been added to the commemoration over the years.

مادر مقدس ما متدیا کیمولوس (۱۸۶۵)

She was born in 1865 on the island of Kimolos. Against her own wishes, her parents married her to a sailor, but he drowned soon after their wedding. Though she grieved for him, she also took his loss as a sign that she was to follow the path that she had always most deeply desired — so she entered monastic life, receiving the name Methodia. She then shut herself in a small cell where she gave herself to prayer without reservation, hardly ever leaving. She prayed virtually around the clock, and kept strict fast every day but Saturday and Sunday, on which days she would leave her cell to partake of the Mysteries. She received no visitors at all during Lent; at other times, she would receive only women. She became known throughout her region as a counselor and healer. She reposed in peace at the age of forty-two, in 1908.